Inmiddels is de operatie 6 weken geleden en het gaat best wel goed. Vanaf nu mag ik weer autorijden en fietsen en zal ik dus weer wat actiever worden. Ik moet zeggen: in die 6 weken nietsdoen is ook mijn vetmassa toegenomen. De laatste 2 jaar waren er al extra kilo's bijgekomen, maar deze laatste weken is het toppunt bereikt. Maandag ga ik dan ook "weer" beginnen met sonjabakkeren. Een paar jaar geleden ben ik daar ook 10 kilo mee afgevallen, dus nu moet dit ook gaan lukken. Alleen moet er nu zo'n 15 kilo af.

Wat mijn ziekenhuisopname betreft, hierover had ik in mijn vorige bericht verteld om verdere uitleg te geven. Ik heb dit hoofdstuk inmiddels voor mezelf afgesloten en wil hier niet meer aan terugdenken. De nachten dat ik badend in het zweet wakker werd en in mijn dromen steeds alles herbeleefde zijn gelukkig voorbij. Ik ga nu weer verder en hoop dat de operatie voor mij gunstig uitpakt. Ik heb nog steeds rugpijn, maar in mindere mate en anders, dus ga ik er vanuit dat dit nog wegtrekt.

Maandag ga ik voor 2 uur per dag weer aan het werk, kijken hoe dat gaat.

Inmiddels zijn mijn stembanden ook weer genezen. (hierop zat een wondje als gevolg van de allergische reactie tijdens de operatie) en ben zit ik "in de molen" bij de allergoloog. Heb al een aantal priktesten gehad, donderdag weer voor een serie penicilinetesten

Het is nu 10 dagen na de operatie en het is helaas anders gelopen dan verwacht. Ik kan/mag nog niet te lang zitten dus vandaar hou ik het nog even beknopt, later zal ik het wat uitgebreider vertellen.

Ik ben woensdag 26 januari geopereerd en heb tot  zaterdag op de Intensive Care door moeten brengen. Door een allergische reactie op de antibiotica die je uit voorzorg krijgt bleken mijn stembanden op te zwellen. Dit werd een kwartier voor de operatie al waargenomen en ze kregen daarom de beademingsbuis er bijna niet in. Daarna nog meer antibiotica gehad, dit resulteerde in het feit dat ze na de operatie de beademingsbuis niet durfden te verwijderen. De rest van de dag ben ik slapend gehouden. De andere dag is de slaapmedicatie gestopt en ben ik rond de middag weer naar de OK gereden om te kijken of de buis eruit kon. Helaas werd ik na een uur weer terug naar de IC gebracht, ze durfden de buis niet te verwijderen het was nog te veel gezwollen. 24 uur later een nieuwe poging op de OK en gelukkig lukte het toen wel. Nadien ben ik langzaam op gaan knappen. Het gaat nu redelijk, maar ik moet nu weer gaan liggen dus tot de volgende keer 

Nou het begint nu op te schieten, eigenlijk nog steeds geen last van zenuwen. Maandag moet ik eerst nog bloed laten prikken en dinsdag bellen ze hoe laat ik woensdag in het ziekenhuis moet zijn.

Maandag nog een dagje werken en dinsdag ben ik vrij. Thuis nog even opruimen en ze komen een bed brengen van de zorgwinkel, zodat ik in de kamer kan liggen als ik weer thuis ben. Tegen de operatie zie ik niet zo heel erg op. (komt waarschijnlijk door het lange wachten) Maar wel tegen de periode erna. Veel liggen, niet veel mogen doen, da's eigenlijk niks voor mij. Maar ja als ik daarmee mijn rug kan redden heb ik het er wel voor over. Nou eer ik weer iets van me zal laten horen zal het allemaal waarschijnlijk achter de rug zijn. En hopelijk meld ik mij weer met een positief berichtje.

Sinds 2 dagen verga ik weer van de pijn. Het lijkt weer wel een hernia , maar dan rechts. Ik kan maar moelijk lopen, zitten gaat ook maar even. Liggen gaat nog van het beste, alleen heb ik dan hulp nodig bij het overeind komen.

Ben niet langs de huisarts geweest, maar die kan dan ook alleen nog morfine voorschrijven en dat wil ik niet. Hopelijk gaat het over een paar dagen weer iets beter. 2 jaar geleden met de jaarwisseling zat ik met dezelfde pijn, maar dan links. Ben dus weer terug bij af. Alleen met het vooruitzicht dat ik over 27 dagen onder het mes ga. Ik ben nog niet zenuwachtig, met deze pijn kan de tijd niet snel genoeg gaan!

Vorige week heeft mijn lief nogmaals naar het ziekenhuis gebeld en wederom niets wijzer geworden. Wel is er een belafspraak met de chirurg gemaakt..

De chirurg belde vanmorgen op en na ons relaas aangehoord te hebben vond hij het schijnbaar ook een vreemde zaak dat het zolang duurde. Zoveel spoedgevallen waren er nu ook weer niet geweest. Hij beloofde dat we zo snel mogelijk teruggebeld zouden worden voor een operatiedatum. 2 uur later belde zijn secretaresse dat ik op 26 januari geopereerd zal worden.

Over 4 weken is het dus zover. Ik ben benieuwd wanneer de zenuwen toe gaan slaan. Aangezien de rugpijn op dit moment nogal vrij heftig is, kan het me niet snel genoeg gaan.

Afgelopen week heeft mijn husband dus maar weer met het ziekenhuis gebeld. Ze zouden de wachtlijst op internet dus weer aanpassen. Dit is inmiddels ook weer gebeurd. Het zijn nu weer 36 weken. HOERA, dan ben ik dus over 4 weken aan de beurt. Geloof het maar niet, dit is gewoon weer een zoethoudertje. Het viel me wel op dat deze operatie een uitschieter is, voor de rest van de operaties staat maar een paar weken, waarschijnlijk heb ik toch een verkeerd ziekenhuis uitgezocht. Ik hou jullie op de hoogte.

Ik heb 't idee, dat er iemand is die de wachtlijst in de gaten houdt en zodra er zo'n uitschieter bijzit deze weer laat terugzetten naar een acceptabele wachttijd. Het staat  natuurlijk niet goed dat je 9 maanden op een  bepaalde operatie moet wachten!!

                    WORDT VERVOLGD...

Na van de week nogmaals te bellen met het ziekenhuis eindelijk de toezegging gehad dat men binnen een paar dagen terug zou bellen. Vandaag ook uiteindelijk antwoord gehad. De reden dat het steeds uitgesteld wordt zijn spoedgevallen. Ook de vakanties  van de 2 chirurgen worden niet met elkaar  afgestemd. Helaas zijn de patiënten hier dus de dupe  van.  De wachttijd op de site is inmiddels aangepast van 24 naar 40!! weken. Ik heb heus wel begrip voor de redenen, maar niet  dat ze degenen die op de wachtlijst staan niet informeren. Ze zijn nu bezig met de planning voor januari 2011, dus als het goed is krijg ik binnenkort bericht. We wachten maar weer af. 

Als het echt niet meer gaat, levert Frank mij af bij de Eerste Hulp als spoedgeval, hem kennende neemt hij me dan écht niet meer mee naar huis. ...Dan zetten misschien uit rancune de verkeerde wervels vast...

wordt vervolgd......................... 

Op 20 oktober heb ik het ziekenhuis (patiënten service bureau) een email gestuurd met de vraag om een reactie.

Ik wil antwoord op mijn vraag waarom de operatie steeds uitgesteld wordt. Op de site van het ziekenhuis staat nog steeds een wachttijd van 24 weken. Deze zijn voor mij inmiddels al ruim verstreken en ik heb nog steeds geen operatiedatum. Ik vraag me af of ze ook echt eind januari (39 weken wachttijd) gaan opereren of dat ze het bij ons volgend telefoontje weer naar later verzet hebben.

1 dag na mijn email had ik al antwoord. Ze zouden de wachttijd op de site aanpassen en vroegen of ik er een officiële klacht van wou maken. Hierop heb ik geantwoord dat ik alleen antwoord wilde hebben waarom het zoveel langer duurt dan is toegezegd.

Inmiddels zijn er alweer 2 weken verstreken en heb ik er helemaal niets meer van gehoord. Op de site staat nog steed een wachttijd van 24 weken!! Volgende week maar weer eens gaan bellen.

Alweer een tijdje geleden sinds mijn vorige berichtje. Er is nog steeds niets positiefs te melden. 2 weken geleden nog maar eens naar het ziekenhuis gebeld. Nu bleek de datum weer vooruit geschoven te zijn. Waarschijnlijk wordt het de laatste week van januari 2011. Maar ook deze datum stond nog niet vast. Dus wie weet wordt het nog wel later. Zodoende is mijn wachttijd minimaal 9 maanden i.p.v 6 maanden.

2 weken geleden het ziekenhuis gebeld of er al een datum bekend was. Nee dus, de operatie is op een later tijdstip dan verwacht. Tot november zat alles volgepland, Dus waarschijnlijk wordt het december. Aangezien ik aan het eind van mijn latijn was,  ben ik naar de huisarts gegaan. Gevraagd of zij er iets aan kon doen, dat ik eerder geopereerd kon worden. Het antwoord was NEE. Haar optie was om toestemming te vragen bij het ziekenfonds om in België geopereerd te worden. Ik heb wel sterkere medicijnen gekregen

Ondertussen met de verzekering gebeld. Maar zie toch van België af. Er zitten voor mij teveel haken en ogen aan, waardoor ik er in tijd waarschijnlijk weinig mee opschiet

De medicijnen helpen gelukkig wel, ik kan me nu overdag redelijk staande houden. Ben wel enigszins suf van de medicijnen, maar dat heb ik liever dan veel pijn

Ook weer naar de fysio geweest. Mijn verzekeringsgeld hiervoor is op. Ik moet het dus nu zelf gaan betalen. De fysiotherapeut heeft mijn orthopeed gemaild om tussentijds nog een keer naar de pijnpoli te gaan. Hierop heb ik nog geen antwoord gehad.

 Sinds afgelopen week is de rugpijn weer heel heftig. Ben eigenlijk niet in staat om te gaan werken, maar doe het toch. Alle Diclofenac die ik nog in huis had is inmiddels op. Ga nu over op de Tramadol. Ik weet dat ik er misselijk en suf van wordt, maar het is het 1 of het ander.

Van de week weer bij de orthopeed geweest.. Nog even doorgesproken wat er precies gaat gebeuren. De datum is nog niet bekend.

Van de zenuwen heb ik nu geen last, komt waarschijnlijk door de pijn. Zou nu het liefst heel snel geholpen willen zijn.

De eerste 6 weken na de operatie mag ik niet zoveel doen, maar na 12 weken zou ik helemaal hersteld zijn. Daar kijken we dan maar naar uit. 

Sinds van de week slaan de zenuwen toe. De anesthesist heeft vorige week verteld dat ik de eerstvolgende ben die geopereerd gaat worden. Volgende week heb ik nog een afspraak bij de orthopeed. Heb nog wel een aantal vragen voor hem.

Afgelopen week veel rugpijn gehad, ben blij dat het weekend is. De werkweek zit er weer op. Hopelijk komt mijn rug nu weer een beetje tot rust.

Ik zie erg tegen de operatie op, maar aan de andere kant zie ik er ook erg naar uit. Als ik toch weer eens normaal kon functioneren!

Binnenkort wordt ik geopereerd aan mijn rug. Erg spannend allemaal. Ik zal hier mijn ervaringen met jullie delen.

Volgens planning gaat dit in oktober gebeuren.